Die lente has pas aangebreek. Nie dat iemand dit vir die weerman gesê het nie, want dit sous vandag lekker in die Kaap. Dis nie of ek kla nie, want as die reën uiteindelik ophou, gaan die wind oorneem. En so gaan dit aan tot omtrent einde Januarie.
Is dit hoekom die enigste Kapenaars wat jy oor Desember-vakansie in die Kaap sal kry spietkops, winkeliers en kelners is? Want die res van ons vlieg ore in die nek hier weg na ’n rustiger, minder besige en minder winderige plek.

Spring is here and someone forgot to tell the weatherman.
It’s pouring outside.
Not that I’m complaining mind you, because we all know once the rain stops, the wind takes over… and keeps on going until more or less the end of January.
    Yip, the south-easter. The real reason why the only Capetonians in Cape Town over the December holidays are speed cops, shop owners and lazy waiters?
The rest of us flee for sanities sake.

This morning I bumped into colleague Toast Coetzer of our sister magazine Weg/Go! “Didn’t you recently visit Koës in Namibia?”
“Yes, why do you want to know?”
“They told me at the hotel you were there.”
“Did Bonsai tell you?”
“No, he went hunting. But I spoke to his wife.”
Everybody knows who “Bonsai” is. It’s probably only his parents that know him as “Johan Combrink”.

Hell, the world is a small place.
I only spoke briefly to Elmarie while she and Bonsai were serving guests from behind the counter of the bar in the Koës Hotel.

Kollega Toast Coetzer van ons sustertydskrif Weg loop vanoggend hier verby.
“Jy was mos onlangs in Koës in Namibië?”
Ja, hoekom vra jy”
“Nee, want hulle het vir my gesê jy was daar.”
“Het jy vir Bonsai ontmoet?”
“Nee, hy’t gaan wild oes. Maar ek het met sy vrou gepraat.”
Almal weet wie “Bonsai” is.
Dis waarskynlik net sy ouers wat hom ken as “Johan Combrink”.

Baie mense dink die lewe van ’n motorjoernalis is net rosegeur en maneskyn. Wel, laat ek vir julle vertel watter hel dit kan wees.

Veral as jy gekonfronteer word met ’n mediaverklaring oor ’n voertuig wat só min in gemeen het met die ding wat jy pas gery het, dat jy soms wonder of hulle nie dalk per ongeluk vir jou die verkeerde verklaring in die hand gestop het nie.
Dit maak ’n mens deurmekaar.